Eitje

Met Pasen in zicht verschijnen de gehaakte en gebreide eierwarmers weer volop in beeld. Ook ik haakte er inmiddels een heel aantal, omdat het leuke en kleine werkjes zijn waarbij kleine restjes wol en katoen kunnen worden ingezet. Hier in huis gebruiken we echter nooit eierwarmers. Sterker nog, we hebben zelfs geen eierdopjes en leggen onze eitjes gewoon naast het bord.
Voor het bepalen van de grootte van de eierwarmers had ik een paar plastic eitjes bij de hand en ik zocht iets om die op te leggen zodat ze niet steeds van de tafel rolden. Omdat toevallig de handwarmers voor het grijpen lagen, belandden de eitjes daarop en dat bleek een heel stabiele plek.
Zo kwam ik op het idee om kleine kussentjes te naaien die als eierdopjes kunnen dienen.
Het haakwerk werd aan de kant gelegd, ik ging op zoek naar wat leuke lapjes stof en kroop achter de naaimachine.

Ik besloot het maar niet te moeilijk te maken en koos voor een vierkant ei-kussentje.

Omdat alles nu eenmaal sneller gaat als je het meteen in serie doet, lagen er een uur of wat later 16 kussentjes. Die gaan wij vast en zeker niet allemaal gebruiken, maar ik kan er altijd een paar weggeven. En anders kunnen ze misschien gebruikt worden voor een spelletje five stones (alhoewel de kussentjes daarvoor dan waarschijnlijk net iets te groot zijn).

Geboortegolfje

In mijn directe omgeving zijn er binnen een paar dagen tijd drie babies geboren; alle drie gezond en zonder complicaties ter wereld gekomen en alle drie van het vrouwelijk geslacht.

De geboorte van een van deze kinderen werd met gemengde gevoelens tegemoet gezien omdat dit het eerste kleinkind is van mijn in mei j.l. overleden vriendin. De laatste weken voor haar overlijden wist ze dat haar dochter zwanger was en ook dat er weinig hoop was dat zij de geboorte nog zou meemaken. In deze periode haakte ze nog wel een granny-square dekentje voor de baby, in vrolijke hoopvolle regenboogkleuren. En dat is ongetwijfeld het meest bijzondere deel van de baby-uitzet!

De aanstaande ouders van deze baby hebben ervoor gekozen om niet tevoren te worden geïnformeerd over het geslacht maar zich te laten verrassen. Ik wilde het bovenstaande setje dan ook pas maken na de bevalling.

Het patroon van het spuugdoekje vond ik hier en dat van het slabbetje hier. Het toilettasje, om een of twee luiertjes en een klein pakje poetsdoekjes mee te nemen, heeft de grootte van een liggend A4tje en "ontwierp" ik zelf. De zwartwitte stof kwam uit m'n voorraad; voor de achterkanten gebruikte ik badstof gastendoekjes en de voering-met-roze-flamingo's van het tasje is geknipt uit een afneembaar tafelkleed. En hoewel de zwartwitte voorkant misschien niet baby-achtig is wordt het door de felroze accenten toch een echt meisje-setje.

Twitteren, maar dan anders

Een tweet kan maximaal 140 tekens bevatten en dat geldt eigenlijk ook wel voor het stukje papier dat door dit vogeltje kan worden bezorgd. Anders wordt het rolletje te dik om nog door het ringetje te kunnen steken. Tenzij je vloeipapier gebruikt voor je handgeschreven bericht, dan kun je wat langer van stof zijn.

De vogeltjes werden gemaakt om te gebruiken rond het Valentijnsthema, net als de hartvormige handwarmers en worden dus (tijdelijk) lovebirds genoemd. Dit ging weer volgens het "productielijn" principe: patroontje x-keer uitknippen - setjes maken - lapjes even strijken - met de naaimachine in elkaar zetten maar het uiteinde van de staart nog open laten - vullen - staart dicht zigzaggen -bijknippen met de kartelschaar - met de hand ringetje aan het bekje naaien. Op deze manier heb je snel een behoorlijke zwerm.

Opeens bedenk ik dat er misschien wel lezers van dit bericht zijn die het leuk zouden vinden om zo'n vogeltje binnen te zien vliegen. Dat kan! Wanneer je me je postadres mailt, dan stuur ik er een jouw kant op. Gewoon op de ouderwetse manier, via postbus en postbode. En ik beloof je dat ik verder geen gebruik of misbruik zal maken van de adresgegevens.

Writing this post, i suddenly think there might be a reader who would like to receive such a bird. That's possible! Mail me your address  and i will send you a bird by snailmail. I would love to see a bird fly all over the world! Of course i promise not to misuse the address for anything else. 

Handwarmers

De laatste weken heb ik overduidelijk een beetje te veel gehaakt of dat in ieder geval in de verkeerde houding gedaan, want ik heb last van geïrriteerde schouder- en vingergewrichten. Tijd om iets anders te doen dus, dit keer met de naaimachine. Binnenkort starten we in het Atelier met een wekelijks creatief café en we zullen ons dan ook af en toe richten op specifieke thema's. Het eerstvolgende thema is Valentijnsdag en daar passen deze hartvormige handwarmers goed bij.
Eerder maakte ik al eens hotpacks en de handwarmers zijn eigenlijk een mini-uitvoering hiervan. De hartvormen worden gevuld met rijst en moeten zo'n 20 seconden in de magnetron (700 W) verwarmd worden. Daarna kun je ze in je jaszak stoppen of in je wanten om zo lekker warme handen te houden.

Hieronder volgt een korte (foto)tutorial.
Benodigdheden: wat lapjes katoenen stof, hartvormig papieren patroon, naaimachine en naaigaren, (kartel)schaar, rijst.

Geldzakje

Van de korfbalclub-kantinecommissie kwam het verzoek om een paar geldzakjes. Bij voorkeur in de clubkleuren en model knikkerzak. Dat leek me een fluitje van een cent. In mijn voorraad stofjes zat nog wel wat bruikbaars, o.a. een stevige canvas in zwart met leuke witte vogeltjes en vlinders. Na anderhalf uur en drie mislukte exemplaren constateerde ik dat deze stof te stug was voor het doel. Ander stofje dus en nu lukte het om binnen een uur vier zakjes te maken door deze handleiding te volgen.
Het was lang geleden dat ik met de naaimachine bezig was, maar 't smaakt naar meer!

Handmade present: tafellaken

In het drukke dagelijkse leven gebruiken we tijdens de maaltijden altijd placemats; een echt tafellaken komt alleen tevoorschijn tijdens feestdagen of als we gasten hebben . Op zulke momenten besteed je er immers toch net wat meer aandacht aan (en ja, dan strijk je het laken natuurlijk eerst even ;-). Dit antracietkleurige tafellaken van katoen met een linnen structuur heb ik voorzien van gehaakte bloem- en stermotieven in een geborduurde cirkel. Uiteraard kun je eerst het tafellaken zelf naaien uit een lap stof, maar dit exemplaar werd zo gekocht.
Van een eenvoudig item maak je op deze manier toch iets bijzonders.

Zelf maken?

Handmade present: polswarmers

 

 

Sinds eind vorige week is de temperatuur toch wel flink gedaald en vooral 's morgens kun je op de fiets dus best koude handen oplopen. Voor de dochter maakte ik daarom snel een paar polswarmers; dat scheelt behoorlijk. Ik gebruikte een paar kniekousen die niet meer gedragen worden, en leukte ze met neon-roze naaigaren nog een beetje op.

Ook zelf polswarmers maken?

Upcycled fleece poncho

In de herfst is zo'n fleece poncho een handig kledingstuk. Dit zandkleurige exemplaar kon in onze ogen wel wat extra kleur gebruiken! De basic knopen van de kraag werden vervangen door drie andere, verschillend van vorm en kleur. Langs de onderrand naaide ik pompom-band in diep paars. Klein karweitje, snel effect.

Handmade present: fleszak

Onlangs kocht ik een fles appel-perensap bij een kraampje met allerlei biologische producten. De fles heeft een mooie vorm, maar geen etiket en is daardoor wel erg basaal. Ik wil het kado doen aan iemand en naaide er een zak voor aan de hand van deze beschrijving. De wat rafelige afwerking vind ik goed passen bij de basic fles biologisch sap.
In plaats van het machinale sierrandje stempelde ik er appeltjes op. Gewoon een appel doormidden snijden, de vlakke kant inkwasten met textielverf en dan stempelen.
Door het druilerige weer lukt het op dit moment niet om er een fatsoenlijke foto van te maken, vandaar voorlopig het bovenstaande "geleende" plaatje.

Ook zo'n fleszak maken?

Weekendtas

Een paar jaar geleden naaide ik deze tas van een stuk katoen met wax coating; materiaal waarvan bijv. tafelkleden gemaakt worden. De tas is ruim genoeg voor een weekendje-weg en na thuiskomst op te vouwen tot een klein pakketje. Zeer praktisch dus, en daarnaast ook stijlvol door de mooi rozenprint.
Het patroon komt van wkdesigner (scroll omlaag naar 9 juli 2009) en wordt uitvoerig in het engels beschreven. Daar zou je in eerste instantie ontmoedigd kunnen raken, maar het blijkt in de praktijk een eenvoudig ontwerp. Ik heb inmiddels verschillende versies gemaakt, variërend in grootte (van toilettas tot sporttas) en materiaal (naast genoemde stof ook canvas en een oude postzak).

De basis van het patroon is een vierkant waarvan de zijden deelbaar zijn door 6. De bodem wordt vervolgens 4/6 lang en 2/6 breed; de hoogte is 3/6 en de rits moet een lengte hebben van 4/6. Bij de getoonde weekendtas ging ik uit van een vierkant van 60 x 60 cm. De bodem is in dat geval 40 x 20 cm; de hoogte 30 cm en de rits 40 cm.
Met deze gegevens en onderstaande tekening ter verduidelijking is het patroon eenvoudig aan te passen.

Handmade present: geverfd plastic mini beestje

Jaren geleden werd er eindeloos veel gespeeld met die kleine plastic mini beestjes. Vooral de dino's en de vissen waren hier in huis favoriet. Inmiddels liggen ze te verstoffen in een doos.
Ik heb er een paar uitgehaald en deze geverfd in felle kleurtjes. Daarna heb ik er een schroefoogje in gedraaid en nu dienen ze als grote bedel aan een ketting of sleutelhanger. Je kunt er ook een magneetje onder plakken of ze op een platte metalen punaise lijmen.

Handmade present: schort van theedoeken

Van twee theedoeken maak je een simpel maar handig en goed wasbaar keukenschort. Aan de onderkant zitten drie grote zakken. Het schort op de foto is bestemd voor een neefje. Hij wordt binnenkort 11 en heeft plezier in koken en bakken.
Van een nog eenvoudiger versie maakte ik er ooit acht, voor een verjaardagsfeestje van M dat we vierden in een bakkerij. Toen gebruikte ik één theedoek per schort want liet de zakken achterwege.

                                          

Tijd om dag te zeggen

Voor M is het echt aftellen nu. Nog een paar schooldagen en dan zwaait ze af. Goodbye basisschool en hello middelbare! Zo langzaamaan groeit ze er echt naar toe, verheugt ze zich ook al op het nieuwe leventje. Er wordt gespeurd naar DE tas en DE agenda, want dat is voor een brugpieper vreselijk belangrijk. Je zult maar mis zitten en voor gek staan. Broer D, die na de vakantie in het 3e jaar hoopt te belanden, is nooit bezig met dit soort zaken maar geeft toch af en toe wat adviezen over wat wel en wat vooral niet te doen.
M heeft inmiddels kennisgemaakt met haar nieuwe klas en daarin een aantal potentiële nieuwe vriendinnen gespot. Dat is mooi, want haar huidige groepje valt totaal uiteen. Voor hen maakten we een etui als afscheidskadootje. M koos met zorg voor ieder een vel papier en plakte er een vogel poezieplaatje op (symbolisch voor het uitvliegen). Vervolgens schoven we dit in een L-map van helder plastic en naaide ik er etuitjes van.

Handmade present: hotpack

Een hotpack, daar zou je eigenlijk in dit seizoen geen behoefte aan moeten hebben. Morgen is het de langste dag van het jaar maar echt zomeren wil het alsmaar niet. Allerlei buitenactiviteiten verregenen en regelmatig kom je verkleumd thuis. Dan is een hotpack soms toch wel even lekker om de koude spieren weer op te warmen.
De hotpack op de foto is het afscheidskadootje voor de woensdag-juf van dochter M.

Upcycle een t-shirt

Van een simpel, effen t-shirt maak je in een klein uurtje een speels exemplaar. De lange mouwen werden vlak boven de elleboog afgeknipt. Naar smaak kun je de kortere mouwen netjes omzomen of, zoals ik deed, onafgewerkt laten. Vervolgens sneed ik met een rolmesje rechthoekjes uit de afgeknipte stukken tricot en speldde deze min of meer willekeurig langs de hals en de linker voorkant van het shirt. De rechthoekjes stikte ik steeds kruislings vast, met op de naaimachine een garen in een contrasterende kleur.

Einde seizoen

Dochter M korfbalt en dat vult haar (en vaak ook onze) zaterdagen. Zelf spelen en vervolgens nog kijken bij andere wedstrijden. Daarnaast wordt er minstens twee keer in de week getraind. Ze zit in een leuk, enthousiast en fanatiek team, waarvan de kern al een aantal jaren bij elkaar is. De ouders zijn uiteraard hun trouwste supporters!
Ter afsluiting van het seizoen was er een gezellige bbq met het hele team en alle ouders. De trainers Jan en Maren kregen als dank voor hun inzet een schoenentas met een foto van het team erop genaaid. Ik printte de teamfoto gespiegeld op t-shirt transferpapier en stikte deze vervolgens op de zijkant van een standaard schoenentas. Een praktisch maar toch persoonlijk kado, waarvan zij hopelijk lang gebruik kunnen maken.

Handmade present: knisper-labeldoekje

Mijn buurvrouw zal binnenkort bevallen van haar derde zoon. Ik kocht enige tijd terug al een stoere, grijswit-gestreepte romper om kado te geven en maakte in dezelfde tinten een knisper-labeldoekje. De ene kant een grijs-met-witte stippels stofje, de andere kant wit met rode fietsjes. Hiertussen zit een lapje molton en een laag knisperfolie. De verschillende labeltjes komen uit de voorraad; er is steeds maar een klein stukje nodig.
Zelf maken?

VerMakelijk

tagxedo.com

Voor je het goed en wel in de gaten hebt, ben je zo maar weer een uur verder. Dat overkomt me wel eens, zo tijdens het afstruinen van het www. Zo kwam ik op deze site terecht. Je kunt daar zgn. wordclouds maken, in allerlei vormen en kleuren. De bovenstaande duif is gevuld met woorden van mijn blog. In de basis is het programma simpel, zodra je echter begint om alle mogelijkheden eens uit te proberen vliegt de tijd. Nuttig? Mwah, niet echt. Maar; wel leuk om een keer te doen.

Jong geleerd, oud gedaan ----

Waarschijnlijk zo'n beetje aan het eind van de lagere school maakte ik dit omslag voor mijn poeziealbum. De oorspronkelijke kaft was kennelijk versleten en ik heb geen idee meer hoe die er uitzag ('t is al even geleden). Het omslag is helemaal met de hand in elkaar gezet, van naturelkleurig linnen en gevoerd met een rood katoentje. De vilten pierrot-achtige decoratie is nog weer versierd met kleine kraaltjes. Ik verbaas me over de pietepeuterige steekjes, daar is vast veel geduld voor nodig geweest -----.

Kinderen en kleinkinderen

Patroon omkeerbare babyslofjes: mollychicken.blogs.com

In ons gezin gaat het over de CITO score (gelukkig: de uitslag viel niet tegen) en middelbare school keuze, zoeken we naar de schuivende grens tussen "loslaten" en "in de gaten houden", en plannen we bewust af en toe een gezamenlijke activiteit. Uiteraard gaat dat niet altijd zonder slag of stoot en dan is het prettig om soms te kunnen toetsen in de familie- en vriendenkring.
Een aantal van onze vrienden heeft deze fase al lang achter zich gelaten en bereidt zich voor op een heel andere taak: oma en opa zijn. Een kleinkind KRIJG je en dat is een prachtig, bijzonder kado. De opa- en omarol zal gaandeweg invulling krijgen en ook daarbij is er vast sprake van trial-and-error!