Eiwarmers

Hoewel ik ze in ieder geval niet tegelijk met de eikussentjes zou gebruiken, heb ik toch ook twee series eiwarmers gehaakt. Op Pinterest heb ik zelfs een bord met diverse varianten aangemaakt, en daarvan gebruikte ik deze en deze als inspiratiebronnen.

De bovenstaande exemplaren zijn gehaakt met de puff-steek en daarbij kunnen kleine restantjes garen ingezet worden. Vanwege gebrek aan een echte eierdop zette ik het ei voor de foto even in een espressobekertje en dat paste precies.

De puntmutsjes zijn gebaseerd op het gebreide voorbeeld. Ik haakte spiraalvormig, met uitsluitend vasten. In plaats van de haaknaald zoals gebruikelijk onder het garen door te halen, pakte ik het garen vanaf de bovenkant op. Dat gaat iets minder snel (want minder routineus) maar geeft wel een "strakker" resultaat.

Op het moment van het maken van de foto's was de laatste eiwarmer nog niet klaar; inmiddels is dit een setje van zes stuks geworden.

Geboortegolfje

In mijn directe omgeving zijn er binnen een paar dagen tijd drie babies geboren; alle drie gezond en zonder complicaties ter wereld gekomen en alle drie van het vrouwelijk geslacht.

De geboorte van een van deze kinderen werd met gemengde gevoelens tegemoet gezien omdat dit het eerste kleinkind is van mijn in mei j.l. overleden vriendin. De laatste weken voor haar overlijden wist ze dat haar dochter zwanger was en ook dat er weinig hoop was dat zij de geboorte nog zou meemaken. In deze periode haakte ze nog wel een granny-square dekentje voor de baby, in vrolijke hoopvolle regenboogkleuren. En dat is ongetwijfeld het meest bijzondere deel van de baby-uitzet!

De aanstaande ouders van deze baby hebben ervoor gekozen om niet tevoren te worden geïnformeerd over het geslacht maar zich te laten verrassen. Ik wilde het bovenstaande setje dan ook pas maken na de bevalling.

Het patroon van het spuugdoekje vond ik hier en dat van het slabbetje hier. Het toilettasje, om een of twee luiertjes en een klein pakje poetsdoekjes mee te nemen, heeft de grootte van een liggend A4tje en "ontwierp" ik zelf. De zwartwitte stof kwam uit m'n voorraad; voor de achterkanten gebruikte ik badstof gastendoekjes en de voering-met-roze-flamingo's van het tasje is geknipt uit een afneembaar tafelkleed. En hoewel de zwartwitte voorkant misschien niet baby-achtig is wordt het door de felroze accenten toch een echt meisje-setje.

Zussenweekend

Voor de vierde keer hielden we "zussenweekend" en nu was ik degene die geheel buiten de organisatie werd gehouden. Die positie hebben we om de beurt en hoewel ik wel van verrassingen hou was het toch best lastig om me er niet mee te bemoeien. Niet omdat ik geen vertrouwen heb in anderen, maar vooral omdat je dan toch minder voorpret hebt.
Traditioneel wordt er gezocht naar een bijzondere overnachtingsplek en dat werd dit jaar het Stayokay hostel in Haarlem. Super leuk, met z'n vijven op een kamer die heel efficiënt was ingericht met stapelbedden, toilet- en doucheruimte. Geheel in strijd met de traditie (kou, regen) viel het uitje in een herfstweekend met prachtig weer. Op zaterdag liepen we een stadswandeling door Haarlem en aten we hapas (hollandse tapas) in een leuk restaurantje in het centrum. Terug in het hostel installeerden we ons op de stapelbedden en hebben we nog lang gepraat en veel gelachen.
In de loop van de zondagochtend reden we naar Bloemendaal en van daaruit liepen we over het strand naar Zandvoort en na de lunch weer terug. 't Was heerlijk aan zee want hoewel er wel veel wind stond kwam de zon ook regelmatig. Echt genieten vind ik dat.

Tijdens de wandeling door Haarlem kwam we, ongepland, langs een winkeltje met de kernachtige naam Wol en daar moesten we toch echt even naar binnen. Wat een leuke winkel bleek het, gerund door een vriendelijke dame en met een mooie garencollectie. Natuurlijk ging ik er niet met lege handen weg. Ik kocht een bol Noro Taiyo Sock Yarn en een streng Colinette wool/bamboo (zie de foto). Met het laatstgenoemde garen heb ik al een specifiek plan, ter herinnering aan het fijne weekend. Die napret is voorlopig nog even voor mij alleen, pas als het klaar is zullen de zussen er van weten.

Note to self

Om te voorkomen dat er een verkeerd beeld ontstaat: in het algemeen ben ik geen drinker. Een glaasje wijn bij een etentje en heel af en toe een drankje na een werkdag, dat is het eigenlijk wel. Geheel in die lijn zakte ik afgelopen vrijdag aan het einde van de dag op de bank met een glaasje campari-on-the-rocks. Even lekker relaxen met de voetjes op het voetenbankje, een beetje kletsen met de oudste die op het punt staat om hockeytraining te gaan geven en met de jongste die net binnenkomt na een kermisbezoekje. Een prima begin van het weekend!

Ik had wel even de mand met bollen katoen een ander plekje moeten geven.

Of ergens anders moeten gaan zitten.

Door een onverhoedse beweging belandde het (nog niet lege) glas namelijk precies in die mand. Ik kan melden: dat is niet fijn. Zo'n drankje is rood. En kleverig. Vooral de bol witte katoen heeft er behoorlijk onder geleden. Ik twijfel nog: gooi ik de bol in een waszakje in de machine in de hoop dat ie weer wit wordt of zal ik proberen de katoen te verven in een badje bietensap of textielverf of zoiets?! Iemand een goede suggestie?

Keukengeheim

In het algemeen wordt bij ons het avondeten bereid door de heer des huizes. Hij heeft daar meestal wel plezier in en in ieder geval meer geduld voor dan ik. Ik heb de bijna onbedwingbare neiging om weg te lopen als de aardappels koken, omdat ik denk in de tussentijd dan wel even iets anders te kunnen doen. Taarten (hartig of zoet) bakken of desserts maken is meer mijn ding – na intensieve voorbereiding doet de oven of koelkast verder het werk.
Ik mag desondanks graag in de late uurtjes kijken naar kookprogramma’s en een favoriet is de Finse Sarah la Fountain op 24Kitchen. Zo leuk hoe zij genietend “ojjojjojjojjoj” zegt als ze proeft van haar eigen maaksels! Het viel mij bij het kijken naar haar programma op dat zij een heel andere garde gebruikt dan wij in de keukenlade hebben liggen en dat ze daarmee met opmerkelijk gemak allerlei mengsels klopt en van klontjes ontdoet. Nu kan dat natuurlijk een bedrieglijke illusie zijn, maar toen ik de door haar gebruikte garde ontdekte bij IKEA kon ik de verleiding niet weerstaan.

En echt waar: met deze garde gaat het kloppen stukken gemakkelijker en klontjes zijn binnen no-time verdwenen. Zelfs de huiskok, gewoonlijk niet zo gevoelig voor gadgets en nieuwigheidjes, is er enthousiast over. Een kadotip wellicht voor de komende feestdagen?!

Favoriet

Door de jaren heen heb ik inmiddels zeker 15 dekens van verschillend formaat gehaakt. Daarvan heb ik er wat weggegeven, ligt er een aantal netjes opgevouwen voor het grijpen in de huiskamer en zijn er ook enkele opgeborgen in een kast.
In dezelfde periode breide ik er welgeteld eentje! Een eenvoudig patroon van blokken en strepen in tricotsteek, gebreid in drie banen die ik daarna aan elkaar naaide en daarna afwerkte met (tja) een gehaakte rand. Ik weet niet zeker meer welk garen ik gebruikte, maar denk dat het Phil Cabotine (55% katoen / 45% acryl) is.

Dit gebreide exemplaar is de absolute favoriet gebleken. Er ligt, zit of hangt altijd wel iemand op de bank met deze deken om zich heen. Omdat ie "zo lekker groot en soepel" is en "net niet te dik maar ook niet te dun". Vanwege het intensieve gebruik zit de deken natuurlijk ook regelmatig in de wasmachine; gelukkig blijft het garen behoorlijk mooi. Inmiddels is de oorspronkelijke rechthoekige vorm wel verdwenen en soms ontstaat er een gat in de naad (zie bovenste foto). Dat werk ik dan natuurlijk even bij.
Ik vraag me inmiddels wel af of die duidelijke voorkeur te maken heeft met het gebruikte garen of met het feit dat de deken gebreid is ------. Misschien moet ik dat eens uittesten?!

Verjaardag van een puber

Onze oudste verjaarde de afgelopen week en werd 16. Waar zijn jongere zus dat een heel bijzondere verjaardag vindt ("sweet sixteen"), zag hij er zelf geen reden tot opwinding in. Hij houdt er helemaal niet van om het middelpunt te zijn, dus nee, er hoefde geen feestje te komen voor en met zijn vrienden.
De avond voor de verjaardag ontstond er opeens toch een soort van plan; vaag en onduidelijk en nog voor allerlei wijzigingen vatbaar. Met een groep van een man of tien wilde hij gaan lasergamen, en vooraf ergens een broodje ofzo eten, en dan moesten ze ook in de stad nog een kadootje kopen voor een andere jarige. En heel misschien kwamen ze dan eerst nog wel naar huis om wat te drinken. Of misschien zouden ze dat na afloop van het lasergamen doen ----
Tja.
Om op alles voorbereid te zijn bakte ik snel nog maar een appeltaart. Een grote, in een rechthoekige springvorm van 38 bij 25 cm. Met in de vulling naast stukjes appel ook gedroogde cranberries, blokjes abrikoos, citroenschaafsel, kaneelsuiker en nougatine. Dit alles op een laagje frangipane in een korstdeeg met een kwart amandelmeel.

De groep kwam wel even aan maar dat was alleen om de schooltassen even in onze bijkeuken te gooien. Geen tijd voor taart. Ook na het lasergamen kwam het er niet van - er wachtte nog huiswerk voor de volgende schooldag. En ja, ze hadden een geweldige avond gehad, 't was hartstikke leuk geweest.
Dochter M en ik namen wel een stukje om in ieder geval te kunnen bepalen of de taart gelukt was. En ja, dat was-ie, het smaakte heerlijk!

Hammam handdoek met pompoms

Een paar dagen Portugal, de daarvoor benodigde bagage zou toch makkelijk in een vliegtuigkoffertje moeten passen. Maar ja, als 14-jarige jongedame wil je op alles voorbereid zijn en dus wordt het proppen om zo veel mogelijk mee te nemen. Een groot strandlaken van badstof is dan echt geen handig item.

Nou had ik ooit eens bij een grote textielsuper twee hammam handdoeken gekocht en die zijn behoorlijk wat compacter.Gewoon voor de leuk voorzagen we het roze exemplaar aan beide korte kanten van roze-witte pompoms (of is het pompons?). Ik knipte eerst de kwastjes van de handdoek af en legde er daarna een nieuwe zoom in met de naaimachine, waarbij ik meteen de pompoms vastnaaide. Deze opgeleukte handdoek is voor op het strand of bij het zwembad; de blauwe gaat mee om te gebruiken na het douchen enzo.

Al met al gebruikte ik bijna 4 bollen van 50 gram acrylgaren voor de tien pompoms. In gewicht is er dus vast niet veel winst behaald maar wel in ruimtebeslag. Toen de volle koffer op de weegschaal stond bleek het geheel maar 9,4 kg te wegen - die zal dus niet geweigerd worden.
Gelukkig maar, want wat moet je zonder al die zorgvuldig uitgezochte kledingsetjes -----

Zomertruitje

Tja, had ik nét het bloggen hervat - besloten we onverwacht toch nog een klein weekje op vakantie te gaan. In die periode van afwezigheid ben ik overspoeld met spam-mailtjes op het laatste blogbericht. Allemaal zogenaamde anonieme opmerkingen, met vervolgens verwijzingen naar de meest bizarre websites. Als iemand een idee heeft wat daar tegen te doen is, dan hoor ik het graag.
Overigens: dat weekje brachten we door in Zuid-Limburg. Het landschap is er prachtig maar helaas was het weer wat minder. Ergens kwam dat nog wel goed uit, want daardoor had ik gelegenheid om verder te breien aan het zomertruitje voor dochter M en kwam dat net op tijd klaar voor haar volgende tripje. De geluksvogel vliegt vandaag samen met drie vriendinnen (en de ouders van een van de meiden) voor een paar dagen naar Portugal, waar het nog wel heerlijk zomert!

Ik breide het truitje uit het tijdschrift Simply Breien 4/2014 omdat dat er niet al te ingewikkeld uitzag. Dat bleek echter een beetje bedrieglijk - het uitgeschreven patroon beslaat 3 pagina's. Omdat ik bovendien een ander garen had dan aangegeven moest ik her en der ook nog wat aanpassen.
Ik gebruikte Katia Mississippi (50%katoen - 50% acryl) en had bijna 3 bollen offwhite en een halve bol blue denim nodig.

Het leukste deel van het truitje is de rugkant. Daar zit een diepe V-nek en bovendien wordt de onderkant opgetrokken door de lus. In afwijking op het patroon heb ik de halsrand en de beide armsgaten niet afgewerkt met een boordsteek maar met een soort "punnikrand".

Deze techniek wordt uitgebreid beschreven op de website van Purl Bee en de binnenkant van het breiwerk wordt er ook direct netjes mee afgewerkt.

De weersvoorspellingen voor Portugal zijn prima en ik hoop dus dat M veel plezier heeft, ook van haar nieuwe zomertruitje!

Oorverdovende blogstilte

Ten gevolge van allerlei (privé-)omstandigheden waarover ik niet wil uitweiden, is bloggen er de laatste weken niet van gekomen. Geen tijd, geen zin, geen rust. Maar ook: twijfels over het nut van oppervlakkige verhaaltjes in een periode waarin een passagiersvliegtuig uit de lucht wordt geschoten en er op vele plekken in de wereld gevechten plaatsvinden tussen bevolkingsgroepen vanwege verschillen in levensovertuiging. Langzaamaan begint het echter weer te kriebelen en dus ga ik proberen weer in de blog-flow te komen.

Op diverse blogs zag ik voorbeelden van het omhaken van een jute AH-shopper en dat bracht me ertoe om het katoenen exemplaar wat ik ooit bij Lidl kocht onder handen te nemen. Deze boodschappentas is fijn groot, lekker stevig, duurzaam en kan gemakkelijk tot een klein pakketje worden opgevouwen. Leuk om te zien is ie echter niet.

Daarom haakte ik een tas met dezelfde afmetingen en zal de linnen shopper als voering fungeren. Dat zorgt er voor dat het haakwerk niet "uitzakt". Ik moet de bovenranden nog aan elkaar vast naaien en ook de hengsels nog aanpakken.De tas ziet er zodoende wel vrolijker uit. Maar: opvouwen en 'm in een schoudertas meenemen, dat gaat niet meer lukken.

Emoties

Tungurahua vulkaan (Banos - Ecuador)

Het schrijven (en plaatsen) van dit blogbericht schuif ik al enige tijd voor me uit. Want waar ik meestal de persoonlijke informatie nogal beperk, kan ik nu niet zomaar de gebruikelijke verhaaltjes over creatieve activiteiten hervatten.

De afgelopen weken waren emotioneel en enerverend. We waren met ons gezin ruim twee weken in Ecuador, het geboorteland van onze kinderen. Voor ons een weerzien van mensen en plekken die in de adoptieprocedures belangrijk waren en voor de kinderen een eerste bewuste kennismaking met het land en de bewoners ervan. Het was bijzonder, mooi, interessant, indrukwekkend en bij tijden verrassend of spannend. En zeker ook emotioneel en soms verwarrend.

Onze zoon wilde eigenlijk helemaal niet mee – hij is volledig geaard in Nederland, heeft (op dit moment?) geen enkele behoefte om zijn afkomst nader te onderzoeken en had de meivakantie veel liever met zijn vrienden doorgebracht. En hoewel ook hij heus heeft genoten van het verblijf in de Andes begroette hij de dag van de terugreis met gejuich.
Voor de jongste gold het andere uiterste. Zij heeft enorm uitgekeken naar het bezoek aan haar geboorteland en daar alles in zich opgezogen. Al van jongs af aan heeft ze vragen over haar biologische familie en de achtergrond van de adoptie. Vragen die helaas nog steeds niet allemaal beantwoord kunnen worden. Nu we terug zijn heeft ze echt moeite om weer in het dagelijks leven te “landen” en maakt ze meteen plannen voor een volgende keer.
Het was voor beiden niet altijd eenvoudig om voor elkaar begrip op te brengen en voor ons behoorlijk enerverend om daarin een evenwicht te vinden en te bewaren.

Mitad del Mundo (evenaar - Ecuador)

Een paar dagen voor het vertrek naar Ecuador ging ik gedag zeggen bij een goede vriendin (al vanaf mijn 15e) en hoewel we het niet nadrukkelijk uitspraken wisten we dat dit waarschijnlijk ons laatste contact zou zijn. Zij moest afscheid nemen van het leven, toch nog onverwacht snel na een lange ziekteperiode en ik vond het moeilijk om zo ver weg te gaan van haar en haar gezin in deze periode.
Enkele uren nadat we in Nederland waren teruggekeerd is ze overleden.

Het besef "nooit meer" is nog niet eens echt doorgedrongen maar het is zwaar om alle emoties van de afgelopen tijd een plek te geven en tegelijk toch ook de normale routine weer op te pakken. Want dat is de realiteit: we gaan weer naar ons werk en naar school, naar de bakker, de supermarkt en het sportveld. En hoewel er voorgoed iets is veranderd in ons leven, komt elke morgen de zon weer op.

(Stress)kippen

Momenteel is het veelal laveren tussen grote gebeurtenissen en de dagelijkse beslommeringen! Tijd, rust en energie om te bloggen is er nauwelijks.
Ik haak of brei wel wat kleine dingetjes, omdat die bezigheden stress-verlagend werken en dus een functie hebben. Het komt er echter niet van om fatsoenlijke foto's te maken en een leuk berichtje te schrijven.

Het zij zo, 't wordt vast wel weer anders.
Hoewel we de paasdagen niet thuis zullen doorbrengen, haakte ik toch wel wat paas-versierselen zoals de bovenstaande kippetjes. Het is een eenvoudig werkje, waarvan de beschrijving hier te vinden is. Het patroon is naar believen te vergroten of te verkleinen en je kunt heel divers (rest) materiaal gebruiken. Ik vulde de kippetjes uiteindelijk met droge linzen en zodoende worden ze lekker "kneedbaar".
Op de foto zie ik nu dat er eentje zonder oog gebleven is, dat is kenmerkend voor m'n gebrek aan concentratie.

Ecuador

De mand, op dit moment gevuld met de katoen waarmee ik de bloemendeken aan het haken ben, namen we in 1999 mee terug van onze eerste reis naar Ecuador. We waren daar met een heel bijzonder doel: de adoptie van onze oudste. Twee jaar later verbleven we er opnieuw een aantal weken, nu om onze dochter op te halen. Sindsdien zijn we er nog niet teruggekeerd, maar dat gaat over een aantal maanden veranderen! We gaan op vakantie naar het geboorteland van D. en M. en uiteraard kijken we er al erg naar uit. We bekijken weer eens alle foto´s, bedenken waar we in ieder geval naar toe willen gaan, proberen afspraken te maken met mensen daar. En waar we indertijd nog afhankelijk waren van faxberichten over en weer, kunnen we nu via internet makkelijk contacten leggen en verblijfplaatsen boeken.
De mand is één van de dierbare herinneringen en een klein voorbeeld van de kleurige kunstnijverheid die kenmerkend is voor Ecuador. Ik ga er ongetwijfeld inspiratie opdoen!

Licht

Het opruimen van de kerstboom en alle andere kerstversiering was meteen het moment om meerdere plekken in huis onder handen te nemen. Naast de kelder, waar alle kerstspullen worden opgeslagen, heb ik inmiddels ook de zolder en de grote kast op de slaapkamer van de zoon op orde. Een wat vroege voorjaarsschoonmaak dus bijna; er wacht alleen nog een ritje naar het kringloopcentrum en de textielcontainer.
En hoewel het lekker voelt om weer lucht en ruimte in de woonkamer te hebben, mis ik de extra sfeerverlichting. De bovenstaande lampjes zouden wel een aanvulling zijn. Ik zag ze bij weidesign, waar overigens nog veel meer leuks te zien is. Voorlopig is echter de kadootjes-periode voorbij dus blijft het bij kijken en inspiratie opdoen!

2014

De jaarwisseling brachten we thuis door in het gezelschap van vrienden en aan het eind van de middag van nieuwjaarsdag kwam mijn familie. Er was lekker eten, we speelden een spelletje, staken vuurwerk af, luisterden naar de Top2000 op de radio en hadden leuke gesprekken. De vaatwasser draaide inmiddels een keer of vier, de geleende grote pannen kunnen weer schoon terug naar m'n zus en het extra serviesgoed en glaswerk kan voorlopig weer opgeborgen worden in de kelder.
En zo is het na alle feestdagen dus gewoon weer 2 januari! Een mooie wens die we kregen geef ik hier graag even door: laat het beste van 2013 het slechtste van 2014 worden.

Kerstmarkt

Eigenlijk hadden we met elkaar afgesproken om nooit meer met onze handgemaakte spulletjes op een markt te gaan staan. Meestal weegt de uiteindelijke opbrengst van de verkoop en de werving van deelnemers voor workshops en cursussen niet op tegen de tijdsinvestering, de kosten en de blaren op onze voeten.
Enkele weken terug echter vroeg een vriendin of we een kraam met haar wilden delen op een klein kerstmarktje, gepland op een sfeervolle plek rond een molen in de buurt. Zij had het niet eerder gedaan en haar enthousiasme trok ons over de streep.
Het marktje was leuk en werd tamelijk druk bezocht. We verkochten in de loop van de middag een paar gehaakte kerstballen en op de valreep de multicolor scottie-dog.  't Was echter ook nogal koud en daar profiteerde vooral de erwtensoep-verkoper van!

De kleur van 2014

Voor 2014 is als kleur van het jaar gekozen voor Radiant Orchid.
Persoonlijk vind ik paars altijd een wat lastige kleur, vooral in combinaties.
Van de website van Pantone neem ik deze tekst over: "Radiant Orchid blooms with confidence and magical warmth that intrigues the eye and sparks the imagination. It is an expressive, creative and embracing purple - one that draws you in with its beguiling charm. A captivating harmony of fuchsia, purple and pink undertones, Radiant Orchid emanates great joy, love and health."

Hieronder het gehele kleurenpalet zoals voorzien wordt voor het komende voorjaar.

Sterren

Voor een kerst-mobile in huis haak ik o.a. ook sterren en sneeuwvlokken. In mijn Pinterest account heb ik een bord aangemaakt, waarop ik een aantal voorbeelden pinde. Deze pins linken (meestal) door naar een site waarop een werkbeschrijving wordt gegeven.
Daarnaast zijn er uiteraard nog veel meer sterren, sneeuwvlokken en andere kerstornamentjes te vinden binnen Pinterest. Volop inspiratie dus, waardoor je voor je het in de gaten hebt uren kunt besteden aan het doorklikken van de ene site naar de andere. 't Is maar goed dat sommige patroontjes zo eenvoudig zijn dat je het haken ervan kunt combineren met een beetje surfen -------.

Nieuwe agenda

 

Een typische eind-november-actie is de aanschaf van een nieuwe agenda. Ondanks de mogelijkheid om de mobiele telefoon daarvoor te gebruiken, blijft bij mij persoonlijk de behoefte aan een papieren exemplaar bestaan.
Ik bewaar alle agenda's (die uit mijn middelbare-schooltijd heb ik ook nog) en soms fungeren die bijna als een soort dagboek. Kaartjes van musea, films of reisjes blijven erin bewaard en ook snel gekrabbelde creatieve ideeën of kleurnummers van wol.
Onmisbaar dus in mijn ogen, zo'n "ouderwets" papieren exemplaar.
Op het worldwideweb deed ik vast wat voorwerk want er is natuurlijk een enorme keuze, van klein tot groot en van eenvoudig tot thematisch. In de zin van het thema spreekt de nibud-agenda me wel aan: grip op tijd, geld en geluk. Zou het echt zo simpel zijn?

 

Enfin, het werd gewoon de HEMA-agenda. Prettig prijsje, leuk en praktisch, met een ringbandje en voldoende schrijfruimte. En verder ook nog een aantal zakjes van karton en plastic om allerlei losse papiertjes in te kunnen stoppen. Zonodig kan de opbergruimte uitgebreid worden met kartonnen fotohoekjes of sticky pockets, ook verkrijgbaar bij de HEMA.
Ik ben benieuwd hoe de agenda er aan het eind van 2014 uit zal zien!

De tijd vliegt

Zomaar opeens zitten we op de laatste dag van september.
De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen en waren meer gevuld dan eigenlijk prettig is. We vierden 9(!) verjaardagen in de familie- en vriendenkring; ik werkte gemiddeld 25% meer dan normaal; stak tijd in de organisatie van het schoolkorfbaltoernooi in onze stad en had een aantal overleggen rond het Atelier. Daarnaast werd natuurlijk de dagelijkse routine hervat met de nieuwe school- en trainingsroosters van de kinders, een beetje praktische hulp aan de ouders en de huishoudelijke klussen. En verder nog tweemaal per week naar de fysio ter verbetering van m'n kniefunctie.
Niks bijzonders dus eigenlijk, al bleef er (te) weinig tijd over voor creatieve bezigheden. Een beetje haken, dat lukt altijd wel maar foto's maken van de resultaten en blogberichtjes schrijven schiet er het eerst bij in.
Eén foto dan, van een colsjaal die ik haakte voor mijn jarige zus E. Volgens hetzelfde patroon als deze, met iets dikker garen en dus een dikkere haaknaald (4,5). Het enigszins taps toelopen van de col bereikte ik door in twee etappes naar haaknaald 3,5 over te gaan. Daardoor wordt de bovenkant net iets smaller en valt de col mooier.