vrijdag 27 maart 2015

Eitje



Met Pasen in zicht verschijnen de gehaakte en gebreide eierwarmers weer volop in beeld. Ook ik haakte er inmiddels een heel aantal, omdat het leuke en kleine werkjes zijn waarbij kleine restjes wol en katoen kunnen worden ingezet. Hier in huis gebruiken we echter nooit eierwarmers. Sterker nog, we hebben zelfs geen eierdopjes en leggen onze eitjes gewoon naast het bord.
Voor het bepalen van de grootte van de eierwarmers had ik een paar plastic eitjes bij de hand en ik zocht iets om die op te leggen zodat ze niet steeds van de tafel rolden. Omdat toevallig de handwarmers voor het grijpen lagen, belandden de eitjes daarop en dat bleek een heel stabiele plek.
Zo kwam ik op het idee om kleine kussentjes te naaien die als eierdopjes kunnen dienen.
Het haakwerk werd aan de kant gelegd, ik ging op zoek naar wat leuke lapjes stof en kroop achter de naaimachine.


Ik besloot het maar niet te moeilijk te maken en koos voor een vierkant ei-kussentje.






Omdat alles nu eenmaal sneller gaat als je het meteen in serie doet, lagen er een uur of wat later 16 kussentjes. Die gaan wij vast en zeker niet allemaal gebruiken, maar ik kan er altijd een paar weggeven. En anders kunnen ze misschien gebruikt worden voor een spelletje five stones (alhoewel de kussentjes daarvoor dan waarschijnlijk net iets te groot zijn).

donderdag 26 maart 2015

Blog writer's block


Sinds ik hier een stukje schreef is de hele winter voorbij gegaan. Dat was geen vooropgezet plan, meer een kwestie van "blog writer's-block". De gewoonlijk luchtige toon van de blog berichtjes over creatieve activiteiten was helemaal zoek! Ik hield geen winterslaap en had vrijwel altijd wel iets in de maak, maar m'n gedachten werden door heel andere dingen bezig gehouden.
Enfin, nu het buiten ook letterlijk lichter wordt ga ik proberen de blog routine te hervatten.


Met het haken van de donkergrijze deken trad ik geheel buiten mijn comfort-zone. Hoewel ik bij voorkeur haak ik met katoenen garen en naalddikte 3 tot 4, koos ik dit keer voor een dikke 100% acryl-draad van een textielsuper en haaknaald 8.
Ik haakte volgens de corner-to-corner (c2c) methode en binnen no-time was de deken van 1.40 bij 1.80 m klaar. Er worden uitsluitend stokjes gehaakt, maar er ontstaat een bijzondere structuur. Omdat er eigenlijk schuin gewerkt wordt leent dit patroon zich vooral voor het haken van strepen en op het www zijn daar diverse voorbeelden van te vinden.


Terwijl ik bezig was, realiseerde ik me dat het patroon nog veel andere mogelijkheden biedt en dat heb ik met een paar restjes wol meteen even uitgeprobeerd. Ieder blokje van stokjes kan immers beschouwd worden als een klein vierkantje en dus kunnen allerlei vormen worden "ingehaakt".


Intussen ben ik dan ook gestart met een andere deken, waarin een blokjes-ontwerp wordt verwerkt. Dat gaat beslist minder vlot dan de donkergrijze c2c-deken; het is alleen al een hele klus om te zorgen dat de draden niet voortdurend in de war raken! Het zal even duren eer ik hiervan het resultaat kan laten zien.

vrijdag 12 december 2014

Opnieuw een colsjaal


Op een grijze winterdag valt het niet mee om foto´s te maken die de kleuren van deze colsjaal recht doen. De col van 100 gram Noro Taiyo Sock Yarn en 100 gram Isager Spinni Tweed werd gehaakt in de "linen stitch". Deze steek gebruikte ik eerder ook al eens; ik weet eigenlijk niet precies de nederlandse haakterm ervoor.


Het nadeel van een colsjaal vind ik dat het vaak lastig is om deze lekker onder de kraag van je jas te stoppen. Door deze keer aan de voorkant een lange punt te haken is dat probleem opgelost. Ik begon met het opzetten van 20 steken en meerderde steeds een steek aan het begin en aan het einde van een toer. Toen de gewenste breedte bereikt was, haakte ik verder in rondes. Daardoor ontstaat de tube-vorm.
Ik haakte afwisselend 8 toeren met het taupe kleurige Isager garen en 4 toeren met Noro, en ging door tot de garens op waren. Vanaf de onderste punt tot de bovenrand meet de col 82 cm.


Door het model voorkom je echt een koude hals, ook wanneer je je jas niet tot boven toe dichtknoopt!
Het Isager garen voelt helaas wat ruw aan en een wasronde met Eucalan heeft dat wel wat verbeterd maar niet helemaal opgelost. Voor een sjaal o.i.d. zou ik het een volgende keer niet weer gebruiken.
Dat geldt niet voor het Noro garen: wat een heerlijk materiaal en wat een prachtige kleuren en kleurovergangen. Maar ja, daar staat dit merk ook om bekend ----.


maandag 8 december 2014

Duizend stokjes douchebal


In het eerste halfjaar van 2014 heb ik heel wat uurtjes "wachtend" doorgebracht. Wachten op een vliegveld, wachten op een station, wachten in een ziekenhuis (gelukkig uitsluitend als begeleider). Soms was dat maar eventjes, maar soms ook enkele uren. Als het gepland is dan bereid ik me er op voor en steek een boek en wat haakwerk in m'n tas. Eén bol katoen en een bijpassende haaknaald is dan uiteraard handiger dan een deken in wording.


Deze katoenen doucheballen zijn het resultaat van zulke uurtjes. De ballen zijn ongeveer 12-13 cm in doorsnee en liggen zo precies lekker in de hand. De grootte hangt uiteraard wel af van het gebruikte materiaal en van het aantal rondes dat je haakt! Ik gaf er al een aantal weg; gecombineerd met een fles doucheschuim wordt het een leuk kadootje.


Hierboven staat de Nederlandse vertaling van het patroontje dat ik hier vond. In een douchebal van 4 rondes en een kleine ophanglus gaat bijna 50 gram katoen. Het is uiteraard ook een idee om restjes op te maken door voor iedere ronde een andere kleur te kiezen.


Inmiddels paste ik hetzelfde principe ook toe om "kapjes" te haken rond de bolletjes van een lichtsnoer (hier een andere versie). Maar dan nog eenvoudiger - ik haakte 15 vasten in een magic ring en daarna twee toeren van steeds 3 vasten in de vaste van de onderliggende toer.


Ook dit lichtsnoertje is voorbestemd om aan iemand kado te geven, maar ik zal zeker minstens nog een exemplaar maken voor de kerstdecoratie van onze eigen woonkamer! Ik heb nog een snoer met 50 lichtpuntjes - maar waarschijnlijk is dat iets te ambitieus qua tijdsinvestering ------.

vrijdag 28 november 2014

Lichtjessnoer


Kortgeleden is er in mijn woonplaats een nieuwe garenwinkel geopend. In De Breistudio wordt een aantal bijzondere merken verkocht, zoals Isager en Erika Knight. Het plan van de eigenaresse, die ik toevalligerwijs nog ken van de lagere school, is om in de nabije toekomst ook workshops breien en haken te gaan organiseren. Omdat zij zelf uitsluitend breit en niet haakt, heeft ze gevraagd of ik zin heb om een of meer haak-workshops te geven als daar belangstelling voor is. En dat lijkt me wel wat!
Als onderwerp denken we nu aan vingerloze handschoenen of een met gehaakte kubusjes opgeleukt lichtjessnoer zoals bovenstaand. Beide items passen in de tijd van het jaar en kunnen bovendien in paar uurtjes gemaakt worden.


Bij een bezoekje aan De Breistudio viel mijn oog op bolletjes Isager Japansk Bomuld. Dit vrij stevige garen lijkt van papier te zijn, maar is 100% katoen. Ik herinnerde me dat ik ooit in het boek Passie voor Breien een lichtjessnoer met gebreide kubusjes van papiergaren zag en bedacht dat daar vrij eenvoudig ook een gehaakte versie van te maken zou zijn.
Het eerste kubusje was wel even een gepruts. Het garen is vrij stug en het resultaat is in eerste instantie nogal rommelig. Bovendien kan de magic-ring waarmee ik het eerste vlak van de kubus begon niet direct strak aangetrokken worden, omdat anders het lampje er niet meer doorheen geprikt kan worden. Het uiteindelijke resultaat kan echter goed in model getrokken worden en het kubusje zakt vervolgens niet in. Bij dit eerste snoer van 10 lampjes heb ik de kubussen niet "gesloten", ze hebben dus maar vijf zijden in plaats van zes.


Ik gebruikte nu een kort snoertje, dat aangesloten is op batterijen. Iedere kubus vraagt ongeveer zeven meter garen - met een bolletje van 315 meter kunnen er dan ook heel wat gehaakt worden. Je zou nog kunnen denken aan andere vormen, zoals een koker of een druppelvorm.
Enfin, ik kan nog even verder experimenteren en zie er meteen ook leuke sint- of kerstkadootjes in.


maandag 24 november 2014

Vingerloze handschoenen


Die ene bol Colinette wol wilde ik gebruiken om voor alle zussen een setje vingerloze handschoenen te haken. Uiteraard is 100 gram dan niet voldoende en dit werd dan ook aangevuld met een mooie groene merinowol.
De uitvoering van de handschoenen vroeg wel om enige planning. Vier zussen, dat is acht handen en dus maximaal 12,5 gram van de veelkleurige wol per handschoen. Met de keukenweegschaal binnen handbereik begon ik aan de eerste en via de trial-and-error methode lukte het me om binnen de marges te blijven.


Het haken van de volgende zeven handschoenen verliep vervolgens vlotjes. Na de boordjes haakte ik met de groene merinowol een simpel patroontje van steeds 1 vaste-1 stokje wat een leuke structuur oplevert; de laatste twee toeren zijn van halve stokjes. En hoewel de handschoenen dus geen vingers hebben zijn ze wel lekker warm!


Uiteindelijk bleek er toch nog een restje van de wol over te zijn. Dochter M wilde ook wel zo'n paar handwarmers maar dan graag in een ander kleurtje. Het leek me dat het restje nog net voldoende zou zijn: haar handen zijn wat kleiner. Het boordje maakte ik één steek minder hoog en twee toeren minder breed. Het kwam er echt op aan: ik moest de laatste toeren van de tweede handschoen een paar keer opnieuw doen om ook de allerlaatste steken te kunnen haken en had uiteindelijk nog 4 cm draad over om af te hechten ---------.

woensdag 19 november 2014

Geboortegolfje


In mijn directe omgeving zijn er binnen een paar dagen tijd drie babies geboren; alle drie gezond en zonder complicaties ter wereld gekomen en alle drie van het vrouwelijk geslacht.
De geboorte van een van deze kinderen werd met gemengde gevoelens tegemoet gezien omdat dit het eerste kleinkind is van mijn in mei j.l. overleden vriendin. De laatste weken voor haar overlijden wist ze dat haar dochter zwanger was en ook dat er weinig hoop was dat zij de geboorte nog zou meemaken. In deze periode haakte ze nog wel een granny-square dekentje voor de baby, in vrolijke hoopvolle regenboogkleuren. En dat is ongetwijfeld het meest bijzondere deel van de baby-uitzet!


De aanstaande ouders van deze baby hebben ervoor gekozen om niet tevoren te worden geïnformeerd over het geslacht maar zich te laten verrassen. Ik wilde het bovenstaande setje dan ook pas maken na de bevalling.
Het patroon van het spuugdoekje vond ik hier en dat van het slabbetje hier. Het toilettasje, om een of twee luiertjes en een klein pakje poetsdoekjes mee te nemen, heeft de grootte van een liggend A4tje en "ontwierp" ik zelf. De zwartwitte stof kwam uit m'n voorraad; voor de achterkanten gebruikte ik badstof gastendoekjes en de voering-met-roze-flamingo's van het tasje is geknipt uit een afneembaar tafelkleed. En hoewel de zwartwitte voorkant misschien niet baby-achtig is wordt het door de felroze accenten toch een echt meisje-setje.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...