Toen onze zoon als 8-jarige commentaar kreeg over zijn slecht leesbare handschrift, pareerde hij dat met de opmerking dat "later toch alles met de computer gedaan wordt" en dat "schrijven dan dus wel erg ouderwets zal zijn". Nu, 6 jaar later, heeft hij het gelijk een beetje aan zijn kant gekregen. Op zijn middelbare school zijn er inmiddels zgn. tablet-klassen, waardoor je geen boeken, schriften en pennen meer nodig hebt.
Is hier nu sprake van een generatiekloof? Want hoewel ik digitaal best aardig kan meekomen, schrijf ik daarnaast liefst met een vulpen, in een mooi schrift of papieren agenda. En foto's op de laptop, op je smartphone of op een usb-stick, dat geeft toch niet helemaal hetzelfde als een fotoboek waar je lekker in kunt bladeren?
Dat gevoel heb ik ook over dit weblog. Hartstikke leuk om op deze manier het (creatieve) leven van alledag vast te leggen en te delen met wie het lezen wil, maar tegelijk ook nogal ongrijpbaar. Wat als Blogger er gewoon de stekker uittrekt? Dan is alles foetsie. Ik was al begonnen om de berichtjes op te slaan met het idee er ooit een boekje van te printen. Gewoon, om iets tastbaars in handen te hebben. Van mijn zus kreeg ik nu een goede tip. Bij Blurb is het mogelijk om je weblog, inclusief alle links die daarin gebruikt zijn, met één druk op de knop te laten opslurpen. Vervolgens kun je zelf verder de lay out bepalen en eventueel nog foto's en tekst toevoegen. Als je tevreden bent, kun je het boek laten drukken. Volgens mij is dat the best of both worlds!
