Diverse handvaardigheden

Jaren geleden zag ik dit ergens op een blog en het is altijd in mijn geheugen blijven hangen. De komende derde verjaardag van de kleindochter van vrienden leek me een mooie gelegenheid om het eens uit te voeren: het project "prinses op de erwt". Het leukste aspect vind ik dat er verschillende handvaardigheden aan te pas komen. Naaien, breien, haken en een beetje knutselen met papier en houten stokjes.

Ik startte met het maken van een kartonnen mal van 16 bij 22 cm en knipte vervolgens een hele stapel stofjes op dat formaat. Daarvan naaide ik tien matrassen, waarvoor ik tussen de stof een laag fiberfill deed, tien lakentjes en natuurlijk ook twee kussentjes. Een paar lakentjes en de kussentjes versierde ik nog extra met wat leuke bandjes. Ik breide een lekker warme "bont" deken met een harig garen en haakte er eentje in de c2c steek; beide met dezelfde afmeting als het andere beddengoed.

Van houten roerstokjes maakte ik een laddertje en een groot formaat ijslollystok werd de harde kern van de gehaakte prins en prinses. De tekst van het sprookje verwerkte ik tot een mini-boekje (zichtbaar op de eerste foto) en dat naaide ik vast in een kaftje van kleurig karton.

Vervolgens naaide ik een tasje. De bodemmaat hiervan is gelijk aan die van de matrassen, zodat alle spulletjes er precies netjes in passen. De hengseltjes zette ik vast met kam-snaps en daarmee kan de bovenkant van het tasje ook gesloten worden.

 

En dan natuurlijk: de erwt!
Die had ik al ergens liggen, want ooit was ik bezig met nat-vilten. Ook erg leuk om te doen trouwens.
 

Die erwt is relatief groot, zoals te zien op de foto met het laddertje. Dat is bewust gedaan - de jarige heeft een jonger zusje en kleine ronde dingetjes in huis zijn dan niet echt gewenst.
Ik heb echt lol gehad in het maken van dit kadootje. En het mooie was ook dat ik alle materialen gewoon beschikbaar had!
 

Pixel haken - the end

De corner-2-corner deken in pixel stijl is af. Hoewel: hij moet nog even geblokt worden want de rand is een beetje bobbelig. Maar het haakwerk is klaar en alle draadeindjes zijn weggewerkt.
In het jeansblauwe hart verwerkte ik voor de lol nog een mosgroen plusje en met de laatstgenoemde kleur haakte ik ook de rand.

Het garen is Katia New Cancun (50% katoen - 50% acryl), waarvoor een haaknaald 3,5 wordt geadviseerd. Ik wist echter uit ervaring dat je bij de c2c steek beter een wat dikkere naald kunt gebruiken en daarom koos ik voor een 5. Er zitten vijf bollen (van 100 gram) off-white in, bijna twee bollen jeansblauw en driekwart bol mosgroen. De maat van de deken is 150 bij 100 cm.

Voor de rand haakte ik tweemaal een toer van steeds 1 vaste-3 lossen met off-white en een toer van 3 stokjes in de lussenboog met mosgroen. De laatste toer in off-white was in vasten. Ik overweeg nog om de laatste twee toeren opnieuw te doen en her en der wat steken te minderen om zodoende de rand wat strakker te krijgen. Dat laat ik afhangen van het effect van het blokken.
Ik zal niet snel opnieuw zo'n deken haken! De c2c steek is leuk en werkt lekker snel; een project met soms 19 bolletjes is echter super onhandig. Een van de grote voordelen van haakwerk is m.i. dat je het in het algemeen overal mee naar toe kunt nemen: een bolletje garen en een haaknaald passen al snel in je tas. Dat voordeel vervalt geheel bij het pixel haken.

Pixel haken

In het blogbericht van 26 maart jl. liet ik als uitsmijter een foto zien van de corner-to-corner (c2c) deken waarmee ik begonnen was. In haar commentaar hierop gebruikte Jellina hiervoor de term pixel haken en dat is inderdaad wel een adekwate omschrijving. Een pixel in de c2c-deken bestaat dan uit een blokje van 4 stokjes.
Onlangs kocht ik het blad Burda Verena Breien no 5, waarin uiteraard vooral heel veel breipatronen voor truien, sjaals en jurkjes staan (maar ook een leuke gehaakte plaid, op pagina 35). Het ingebreide hart van de trui op bovenstaande foto was de inspiratie voor mijn c2c-deken.

Ik tekende het telpatroon (het hart was 45 bij 68 blokjes groot) over op ruitjespapier, haakte een proefstukje om de maat te bepalen en berekende de breedte van de rand die ik er omheen wilde hebben. Op een bepaald moment was ik met 19 bolletjes tegelijk aan het werk en moest ik echt bijhouden waar precies ik bezig was. Vandaar die pijltjes en bolletjes op het telpatroon! Halverwege een toer stoppen was er niet bij: de draden zouden dan niet meer uit elkaar te houden zijn.

Nu is het haakwerk klaar. Althans het ingewikkelde deel - er komt nog wel een rand om ter afwerking. Maar eerst moeten er tig draadjes worden afgehecht en dat is uiteraard het minst leuke deel. Naald en schaar liggen al klaar, nu nog even moed verzamelen.

Zomersjaal

Eigenlijk passen de woorden "zomer" en "sjaal" naar mijn gevoel niet echt goed bij elkaar, maar ik kan geen betere term verzinnen. Het model van de sjaal leent zich er beter voor om te dragen over een zomertruitje of spijkerjasje dan over een dikke winterjas. Erg geschikt dus voor een wat kille zomeravond of zo.
Het patroon riep al enige tijd naar me en op een gegeven moment kon ik dat niet langer weerstaan. Ik kocht wat bolletjes Isager Bomulin (75% katoen/25% linnen) en ging aan de slag. De gebruikte steek zit na een paar toeren wel in de vingers en dan gaat het best vlot.

Ik heb bewust een paar blokken met een andere kleur gehaakt, om het donker-blauw-groen-grijze vlak wat te breken. Achteraf bezien vraag ik me af of dat wel echt nodig was.
Uiteindelijk gebruikte ik 10 bolletjes om de aangegeven grootte te bereiken en de sjaal weegt dus bijna 500 gram. Ik heb niet de aangegeven rand van 3 toeren gehaakt - ik had dan namelijk nog een (best prijzige) bol bij moeten kopen. Een van de korte kanten werkte ik daarom af met de kerriegele kleur in de patroonsteek en de andere zijdes met een simpele toer vasten.

De sjaal heeft twee armsgaten, is lang genoeg om makkelijk over de schouders gedragen te worden en ik kan dus naar keuze de gekleurde vlakken "verstoppen" of juist naar voren brengen.
Ik denk dat ik de sjaal regelmatig zal dragen; voorwaarde is dan uiteraard dat de juiste zomerse weersomstandigheden zich gaan voordoen!

Eiwarmers

Hoewel ik ze in ieder geval niet tegelijk met de eikussentjes zou gebruiken, heb ik toch ook twee series eiwarmers gehaakt. Op Pinterest heb ik zelfs een bord met diverse varianten aangemaakt, en daarvan gebruikte ik deze en deze als inspiratiebronnen.

De bovenstaande exemplaren zijn gehaakt met de puff-steek en daarbij kunnen kleine restantjes garen ingezet worden. Vanwege gebrek aan een echte eierdop zette ik het ei voor de foto even in een espressobekertje en dat paste precies.

De puntmutsjes zijn gebaseerd op het gebreide voorbeeld. Ik haakte spiraalvormig, met uitsluitend vasten. In plaats van de haaknaald zoals gebruikelijk onder het garen door te halen, pakte ik het garen vanaf de bovenkant op. Dat gaat iets minder snel (want minder routineus) maar geeft wel een "strakker" resultaat.

Op het moment van het maken van de foto's was de laatste eiwarmer nog niet klaar; inmiddels is dit een setje van zes stuks geworden.

Eitje

Met Pasen in zicht verschijnen de gehaakte en gebreide eierwarmers weer volop in beeld. Ook ik haakte er inmiddels een heel aantal, omdat het leuke en kleine werkjes zijn waarbij kleine restjes wol en katoen kunnen worden ingezet. Hier in huis gebruiken we echter nooit eierwarmers. Sterker nog, we hebben zelfs geen eierdopjes en leggen onze eitjes gewoon naast het bord.
Voor het bepalen van de grootte van de eierwarmers had ik een paar plastic eitjes bij de hand en ik zocht iets om die op te leggen zodat ze niet steeds van de tafel rolden. Omdat toevallig de handwarmers voor het grijpen lagen, belandden de eitjes daarop en dat bleek een heel stabiele plek.
Zo kwam ik op het idee om kleine kussentjes te naaien die als eierdopjes kunnen dienen.
Het haakwerk werd aan de kant gelegd, ik ging op zoek naar wat leuke lapjes stof en kroop achter de naaimachine.

Ik besloot het maar niet te moeilijk te maken en koos voor een vierkant ei-kussentje.

Omdat alles nu eenmaal sneller gaat als je het meteen in serie doet, lagen er een uur of wat later 16 kussentjes. Die gaan wij vast en zeker niet allemaal gebruiken, maar ik kan er altijd een paar weggeven. En anders kunnen ze misschien gebruikt worden voor een spelletje five stones (alhoewel de kussentjes daarvoor dan waarschijnlijk net iets te groot zijn).

Blog writer's block

Sinds ik hier een stukje schreef is de hele winter voorbij gegaan. Dat was geen vooropgezet plan, meer een kwestie van "blog writer's-block". De gewoonlijk luchtige toon van de blog berichtjes over creatieve activiteiten was helemaal zoek! Ik hield geen winterslaap en had vrijwel altijd wel iets in de maak, maar m'n gedachten werden door heel andere dingen bezig gehouden.
Enfin, nu het buiten ook letterlijk lichter wordt ga ik proberen de blog routine te hervatten.

Met het haken van de donkergrijze deken trad ik geheel buiten mijn comfort-zone. Hoewel ik bij voorkeur haak ik met katoenen garen en naalddikte 3 tot 4, koos ik dit keer voor een dikke 100% acryl-draad van een textielsuper en haaknaald 8.
Ik haakte volgens de corner-to-corner (c2c) methode en binnen no-time was de deken van 1.40 bij 1.80 m klaar. Er worden uitsluitend stokjes gehaakt, maar er ontstaat een bijzondere structuur. Omdat er eigenlijk schuin gewerkt wordt leent dit patroon zich vooral voor het haken van strepen en op het www zijn daar diverse voorbeelden van te vinden.

Terwijl ik bezig was, realiseerde ik me dat het patroon nog veel andere mogelijkheden biedt en dat heb ik met een paar restjes wol meteen even uitgeprobeerd. Ieder blokje van stokjes kan immers beschouwd worden als een klein vierkantje en dus kunnen allerlei vormen worden "ingehaakt".

Intussen ben ik dan ook gestart met een andere deken, waarin een blokjes-ontwerp wordt verwerkt. Dat gaat beslist minder vlot dan de donkergrijze c2c-deken; het is alleen al een hele klus om te zorgen dat de draden niet voortdurend in de war raken! Het zal even duren eer ik hiervan het resultaat kan laten zien.

Opnieuw een colsjaal

Op een grijze winterdag valt het niet mee om foto´s te maken die de kleuren van deze colsjaal recht doen. De col van 100 gram Noro Taiyo Sock Yarn en 100 gram Isager Spinni Tweed werd gehaakt in de "linen stitch". Deze steek gebruikte ik eerder ook al eens; ik weet eigenlijk niet precies de nederlandse haakterm ervoor.

Het nadeel van een colsjaal vind ik dat het vaak lastig is om deze lekker onder de kraag van je jas te stoppen. Door deze keer aan de voorkant een lange punt te haken is dat probleem opgelost. Ik begon met het opzetten van 20 steken en meerderde steeds een steek aan het begin en aan het einde van een toer. Toen de gewenste breedte bereikt was, haakte ik verder in rondes. Daardoor ontstaat de tube-vorm.
Ik haakte afwisselend 8 toeren met het taupe kleurige Isager garen en 4 toeren met Noro, en ging door tot de garens op waren. Vanaf de onderste punt tot de bovenrand meet de col 82 cm.

Door het model voorkom je echt een koude hals, ook wanneer je je jas niet tot boven toe dichtknoopt!
Het Isager garen voelt helaas wat ruw aan en een wasronde met Eucalan heeft dat wel wat verbeterd maar niet helemaal opgelost. Voor een sjaal o.i.d. zou ik het een volgende keer niet weer gebruiken.
Dat geldt niet voor het Noro garen: wat een heerlijk materiaal en wat een prachtige kleuren en kleurovergangen. Maar ja, daar staat dit merk ook om bekend ----.

Duizend stokjes douchebal

In het eerste halfjaar van 2014 heb ik heel wat uurtjes "wachtend" doorgebracht. Wachten op een vliegveld, wachten op een station, wachten in een ziekenhuis (gelukkig uitsluitend als begeleider). Soms was dat maar eventjes, maar soms ook enkele uren. Als het gepland is dan bereid ik me er op voor en steek een boek en wat haakwerk in m'n tas. Eén bol katoen en een bijpassende haaknaald is dan uiteraard handiger dan een deken in wording.

Deze katoenen doucheballen zijn het resultaat van zulke uurtjes. De ballen zijn ongeveer 12-13 cm in doorsnee en liggen zo precies lekker in de hand. De grootte hangt uiteraard wel af van het gebruikte materiaal en van het aantal rondes dat je haakt! Ik gaf er al een aantal weg; gecombineerd met een fles doucheschuim wordt het een leuk kadootje.

Hierboven staat de Nederlandse vertaling van het patroontje dat ik hier vond. In een douchebal van 4 rondes en een kleine ophanglus gaat bijna 50 gram katoen. Het is uiteraard ook een idee om restjes op te maken door voor iedere ronde een andere kleur te kiezen.

Inmiddels paste ik hetzelfde principe ook toe om "kapjes" te haken rond de bolletjes van een lichtsnoer (hier een andere versie). Maar dan nog eenvoudiger - ik haakte 15 vasten in een magic ring en daarna twee toeren van steeds 3 vasten in de vaste van de onderliggende toer.

Ook dit lichtsnoertje is voorbestemd om aan iemand kado te geven, maar ik zal zeker minstens nog een exemplaar maken voor de kerstdecoratie van onze eigen woonkamer! Ik heb nog een snoer met 50 lichtpuntjes - maar waarschijnlijk is dat iets te ambitieus qua tijdsinvestering ------.

Lichtjessnoer

Kortgeleden is er in mijn woonplaats een nieuwe garenwinkel geopend. In De Breistudio wordt een aantal bijzondere merken verkocht, zoals Isager en Erika Knight. Het plan van de eigenaresse, die ik toevalligerwijs nog ken van de lagere school, is om in de nabije toekomst ook workshops breien en haken te gaan organiseren. Omdat zij zelf uitsluitend breit en niet haakt, heeft ze gevraagd of ik zin heb om een of meer haak-workshops te geven als daar belangstelling voor is. En dat lijkt me wel wat!
Als onderwerp denken we nu aan vingerloze handschoenen of een met gehaakte kubusjes opgeleukt lichtjessnoer zoals bovenstaand. Beide items passen in de tijd van het jaar en kunnen bovendien in paar uurtjes gemaakt worden.

Bij een bezoekje aan De Breistudio viel mijn oog op bolletjes Isager Japansk Bomuld. Dit vrij stevige garen lijkt van papier te zijn, maar is 100% katoen. Ik herinnerde me dat ik ooit in het boek Passie voor Breien een lichtjessnoer met gebreide kubusjes van papiergaren zag en bedacht dat daar vrij eenvoudig ook een gehaakte versie van te maken zou zijn.
Het eerste kubusje was wel even een gepruts. Het garen is vrij stug en het resultaat is in eerste instantie nogal rommelig. Bovendien kan de magic-ring waarmee ik het eerste vlak van de kubus begon niet direct strak aangetrokken worden, omdat anders het lampje er niet meer doorheen geprikt kan worden. Het uiteindelijke resultaat kan echter goed in model getrokken worden en het kubusje zakt vervolgens niet in. Bij dit eerste snoer van 10 lampjes heb ik de kubussen niet "gesloten", ze hebben dus maar vijf zijden in plaats van zes.

Ik gebruikte nu een kort snoertje, dat aangesloten is op batterijen. Iedere kubus vraagt ongeveer zeven meter garen - met een bolletje van 315 meter kunnen er dan ook heel wat gehaakt worden. Je zou nog kunnen denken aan andere vormen, zoals een koker of een druppelvorm.
Enfin, ik kan nog even verder experimenteren en zie er meteen ook leuke sint- of kerstkadootjes in.

Vingerloze handschoenen

Die ene bol Colinette wol wilde ik gebruiken om voor alle zussen een setje vingerloze handschoenen te haken. Uiteraard is 100 gram dan niet voldoende en dit werd dan ook aangevuld met een mooie groene merinowol.
De uitvoering van de handschoenen vroeg wel om enige planning. Vier zussen, dat is acht handen en dus maximaal 12,5 gram van de veelkleurige wol per handschoen. Met de keukenweegschaal binnen handbereik begon ik aan de eerste en via de trial-and-error methode lukte het me om binnen de marges te blijven.

Het haken van de volgende zeven handschoenen verliep vervolgens vlotjes. Na de boordjes haakte ik met de groene merinowol een simpel patroontje van steeds 1 vaste-1 stokje wat een leuke structuur oplevert; de laatste twee toeren zijn van halve stokjes. En hoewel de handschoenen dus geen vingers hebben zijn ze wel lekker warm!

Uiteindelijk bleek er toch nog een restje van de wol over te zijn. Dochter M wilde ook wel zo'n paar handwarmers maar dan graag in een ander kleurtje. Het leek me dat het restje nog net voldoende zou zijn: haar handen zijn wat kleiner. Het boordje maakte ik één steek minder hoog en twee toeren minder breed. Het kwam er echt op aan: ik moest de laatste toeren van de tweede handschoen een paar keer opnieuw doen om ook de allerlaatste steken te kunnen haken en had uiteindelijk nog 4 cm draad over om af te hechten ---------.

Geboortegolfje

In mijn directe omgeving zijn er binnen een paar dagen tijd drie babies geboren; alle drie gezond en zonder complicaties ter wereld gekomen en alle drie van het vrouwelijk geslacht.

De geboorte van een van deze kinderen werd met gemengde gevoelens tegemoet gezien omdat dit het eerste kleinkind is van mijn in mei j.l. overleden vriendin. De laatste weken voor haar overlijden wist ze dat haar dochter zwanger was en ook dat er weinig hoop was dat zij de geboorte nog zou meemaken. In deze periode haakte ze nog wel een granny-square dekentje voor de baby, in vrolijke hoopvolle regenboogkleuren. En dat is ongetwijfeld het meest bijzondere deel van de baby-uitzet!

De aanstaande ouders van deze baby hebben ervoor gekozen om niet tevoren te worden geïnformeerd over het geslacht maar zich te laten verrassen. Ik wilde het bovenstaande setje dan ook pas maken na de bevalling.

Het patroon van het spuugdoekje vond ik hier en dat van het slabbetje hier. Het toilettasje, om een of twee luiertjes en een klein pakje poetsdoekjes mee te nemen, heeft de grootte van een liggend A4tje en "ontwierp" ik zelf. De zwartwitte stof kwam uit m'n voorraad; voor de achterkanten gebruikte ik badstof gastendoekjes en de voering-met-roze-flamingo's van het tasje is geknipt uit een afneembaar tafelkleed. En hoewel de zwartwitte voorkant misschien niet baby-achtig is wordt het door de felroze accenten toch een echt meisje-setje.

Zussenweekend

Voor de vierde keer hielden we "zussenweekend" en nu was ik degene die geheel buiten de organisatie werd gehouden. Die positie hebben we om de beurt en hoewel ik wel van verrassingen hou was het toch best lastig om me er niet mee te bemoeien. Niet omdat ik geen vertrouwen heb in anderen, maar vooral omdat je dan toch minder voorpret hebt.
Traditioneel wordt er gezocht naar een bijzondere overnachtingsplek en dat werd dit jaar het Stayokay hostel in Haarlem. Super leuk, met z'n vijven op een kamer die heel efficiënt was ingericht met stapelbedden, toilet- en doucheruimte. Geheel in strijd met de traditie (kou, regen) viel het uitje in een herfstweekend met prachtig weer. Op zaterdag liepen we een stadswandeling door Haarlem en aten we hapas (hollandse tapas) in een leuk restaurantje in het centrum. Terug in het hostel installeerden we ons op de stapelbedden en hebben we nog lang gepraat en veel gelachen.
In de loop van de zondagochtend reden we naar Bloemendaal en van daaruit liepen we over het strand naar Zandvoort en na de lunch weer terug. 't Was heerlijk aan zee want hoewel er wel veel wind stond kwam de zon ook regelmatig. Echt genieten vind ik dat.

Tijdens de wandeling door Haarlem kwam we, ongepland, langs een winkeltje met de kernachtige naam Wol en daar moesten we toch echt even naar binnen. Wat een leuke winkel bleek het, gerund door een vriendelijke dame en met een mooie garencollectie. Natuurlijk ging ik er niet met lege handen weg. Ik kocht een bol Noro Taiyo Sock Yarn en een streng Colinette wool/bamboo (zie de foto). Met het laatstgenoemde garen heb ik al een specifiek plan, ter herinnering aan het fijne weekend. Die napret is voorlopig nog even voor mij alleen, pas als het klaar is zullen de zussen er van weten.

Note to self

Om te voorkomen dat er een verkeerd beeld ontstaat: in het algemeen ben ik geen drinker. Een glaasje wijn bij een etentje en heel af en toe een drankje na een werkdag, dat is het eigenlijk wel. Geheel in die lijn zakte ik afgelopen vrijdag aan het einde van de dag op de bank met een glaasje campari-on-the-rocks. Even lekker relaxen met de voetjes op het voetenbankje, een beetje kletsen met de oudste die op het punt staat om hockeytraining te gaan geven en met de jongste die net binnenkomt na een kermisbezoekje. Een prima begin van het weekend!

Ik had wel even de mand met bollen katoen een ander plekje moeten geven.

Of ergens anders moeten gaan zitten.

Door een onverhoedse beweging belandde het (nog niet lege) glas namelijk precies in die mand. Ik kan melden: dat is niet fijn. Zo'n drankje is rood. En kleverig. Vooral de bol witte katoen heeft er behoorlijk onder geleden. Ik twijfel nog: gooi ik de bol in een waszakje in de machine in de hoop dat ie weer wit wordt of zal ik proberen de katoen te verven in een badje bietensap of textielverf of zoiets?! Iemand een goede suggestie?

Keukengeheim

In het algemeen wordt bij ons het avondeten bereid door de heer des huizes. Hij heeft daar meestal wel plezier in en in ieder geval meer geduld voor dan ik. Ik heb de bijna onbedwingbare neiging om weg te lopen als de aardappels koken, omdat ik denk in de tussentijd dan wel even iets anders te kunnen doen. Taarten (hartig of zoet) bakken of desserts maken is meer mijn ding – na intensieve voorbereiding doet de oven of koelkast verder het werk.
Ik mag desondanks graag in de late uurtjes kijken naar kookprogramma’s en een favoriet is de Finse Sarah la Fountain op 24Kitchen. Zo leuk hoe zij genietend “ojjojjojjojjoj” zegt als ze proeft van haar eigen maaksels! Het viel mij bij het kijken naar haar programma op dat zij een heel andere garde gebruikt dan wij in de keukenlade hebben liggen en dat ze daarmee met opmerkelijk gemak allerlei mengsels klopt en van klontjes ontdoet. Nu kan dat natuurlijk een bedrieglijke illusie zijn, maar toen ik de door haar gebruikte garde ontdekte bij IKEA kon ik de verleiding niet weerstaan.

En echt waar: met deze garde gaat het kloppen stukken gemakkelijker en klontjes zijn binnen no-time verdwenen. Zelfs de huiskok, gewoonlijk niet zo gevoelig voor gadgets en nieuwigheidjes, is er enthousiast over. Een kadotip wellicht voor de komende feestdagen?!

Vluggertje

't Is af en toe best prettig om een klein werkje tussendoor te doen. Dit knuffeltje (vosje?) is zo'n vluggertje, in een paar uurtjes is het klaar.
Ik gebruikte ruim 40 gram brique kleurige Scheepjeswol Cotton 8 en verder wat kleine restjes grijs, wit en zwart. Het knuffeltje werd uiteindelijk 23 bij 20 cm groot. Het patroontje is te vinden op de site van La Maison Victor en volgens mij ook in het tijdschrift met dezelfde naam.