Nieuwe plek

Door de economische crisis staan momenteel allerlei culturele, sociale, sportieve en creatieve organisaties en bedrijfjes zwaar onder druk. Vanuit de gedachte dat je in deze situatie SAMEN sterker bent, is er in onze stad een spannend initiatief ontstaan, waar wij met ons Atelier bij betrokken zijn.
Kortgeleden zijn we met De LimonadeBrigade ingetrokken bij de plaatselijke bibliotheek en het plan is om daar vanaf heden gezamenlijk een inspirerende plek te ontwikkelen. Een plek waar jong en oud elkaar kan ontmoeten, lekker kan gaan zitten lezen of komen spelen en knutselen of gewoon een kopje koffie kan komen drinken. We willen er op regelmatige basis een creatief café organiseren, waar je kennis, vaardigheden en patronen zult kunnen uitwisselen.
Woon je in de buurt en heb je zin om binnen te lopen tijdens het open huis: van harte welkom!

De laatste zending

De haaknaalden-met-een-draad zijn eindelijk ook gearriveerd. En waar de eerdere zendingen uit Singapore en HongKong kwamen, is dit pakketje gestart in China!
De totale lengte van de punt van de naald tot de kraal aan het einde van de draad is 1.25 m. Daar past dus gemakkelijk de totale breedte van bijvoorbeeld een sprei voor een 1-persoonsbed op. Om de een of andere reden lijkt zo'n project toch veel meer werk dan een sprei van granny squares. Ik ben eerst maar eens begonnen aan een overzichtelijker item, nl. een kussenhoesje. Zo kan ik geleidelijkaan vaardiger worden in de techniek van het tunisch haken!

Hunkeren naar de lente

Inmiddels ben ik al weer bijna een week thuis na het onverwachte verblijf in Oostenrijk, maar nog steeds niet helemaal terug in de normale routine. 't Heeft al met al veel energie gekost, vooral mentaal. En wat een tegenvaller dat er de afgelopen week opnieuw winterse buien en temperaturen waren. 't Is hoog tijd voor het voorjaarszonnetje, fluitende vogeltjes, bloeiende crocussen, een blauwe lucht en vrolijke lentekleurtjes!
De bovenstaande foto van vier sjaals en bijpassende kleurtjes katoen is al van een maand geleden. Het idee is om er een groot kleed van te maken, te gebruiken bij een zomerse picnic of op het strand. Van de katoen heb ik al tientallen kleine bloemetjes gehaakt, waarmee ik de buitenrand wil afwerken. Daar is het tot nu toe even bij gebleven ----.

Pencil thursday (4)

 

Een haastige notitie, gekrabbeld met potlood, op een blaadje uit het notitieblok dat op de hotelkamer lag. Ergens halverwege de periode dat D. in het ziekenhuis in Oostenrijk lag zijn O. en M. op bezoek geweest. D. had dat kontakt echt nodig, en ook voor O. en M. was het fijn en belangrijk om hem te zien. Bovendien kon zo iedereen even de situatie ter plaatse bekijken, en omdat we het er vast nog vaak over zullen hebben, is dat wel erg prettig.

Door mijn overhaaste vertrek en toch onverwacht lange afwezigheid was de stapel was thuis inmiddels behoorlijk opgelopen. Aangezien dat normaal gesproken mijn taak is, wilden O. en M. graag instructies over het instellen van de machine en het sorteren van het wasgoed. Het bovenstaande krabbeltje namen ze mee terug. Bij thuiskomst bleek het prima gewerkt te hebben; alle was is gedaan, gedroogd, opgevouwen en over de kasten verdeeld. Er lag alleen een klein stapeltje strijkgoed!

 

Vandaag ook handgeschreven berichten bij:

e strea chikitu 

Oostenrijk

Bij vertrek vanmorgen uit het hotel in Schwaz (Oostenrijk) kreeg ik een tasje mee met bovenstaande opdruk, en gevuld met 2 flesjes water, 2 muesli-repen, een mooie pen en een tijdschrift.
De reden voor mijn verblijf daar was echter alles behalve schön!
Onze zoon D. was met school voor een ski-vakantie in Oostenrijk en is daar tijdens de aller-aller-laatste afdaling hard gevallen. Op vrijdagavond 1 maart jl. kregen we een telefoontje dat hij was opgenomen op de IC van het ziekenhuis in Schwaz wegens een scheur in zijn milt. Hals-over-kop ben ik de volgende ochtend vroeg per vliegtuig vertrokken naar Innsbruck. Na een paar spannende dagen was de dreiging van een operatieve ingreep verdwenen, maar 't werd wel duidelijk dat hij voorlopig niet terug kon reizen.
Vandaag mocht hij naar huis en per ambulance zijn we teruggekeerd. Hij wil eigenlijk morgen weer naar school -----.

Kruikenzak

Bij het zien van deze warmwaterzakhoes bedacht ik dat dit een prima eerste tunisch-haakwerkje zou kunnen zijn.
Ik haakte het geheel aan één stuk, zodat uiteindelijk alleen de zijnaden dichtgenaaid hoefden te worden. Ergens halverwege de achterzijde begon ik, en verder volgde ik de vorm van de kruik. De eerste 4 en de laatste 4 toeren haakte ik met vasten, om het omkrullen zoveel mogelijk tegen te gaan. Op deze uiteinden naaide ik met de machine een stuk klittenband, zodat de zak dicht kan als de kruik er in zit. De direct ingehaakte pijlen hadden uiteraard ook andere vormen zijn, zoals een hart, een ruit, een letter of wat dan ook.
Best lekker toch, zo'n warmwaterzak om de koude voeten aan te warmen?

Pencil thursday (3)

In 1999 en in 2001 maakten we de twee, met grote afstand, belangrijkste reizen van ons leven. Het belang ervan kan alleen nog benaderd worden als we mét onze kinderen terugkeren naar hun geboorteland Ecuador.
De eerste keer was nog voor het echte mail-skype-facebook tijdperk en contact met het thuisfront onderhielden we door te faxen en te bellen. Daarvoor we moesten we dan naar het centrale postkantoor van de stad. Tijdens ons verblijf schreef ik iedere avond een verslagje in een dagboek en maakten we honderden analoge foto's.
In 2001 kon er al wel gemaild worden, in kleine internet cafeetjes. Bij deze tweede reis werden we vergezeld door mijn zus en die vereeuwigde de belangrijke momenten met videobeelden, die na thuiskomst op dvd werden gezet.
Van de dvd hebben we uiteraard een aantal kopieën, het handgeschreven dagboek is uniek. Ik bedenk me nu pas dat ik het zo snel mogelijk integraal moet inscannen; stel je voor dat het op de een of andere manier verloren zou gaan!

Vandaag ook handgeschreven berichten bij:

e strea chikitu